Lekarz z Krakowa ratował rannych policjantów. Teraz musi obalać kłamstwa. Ujawniono nowe fakty, „rażące oszczerstwo”

Doktor Mateusz Wierdak był jednym z pierwszych lekarzy, którzy ruszyli na pomoc rannym podczas zamachu w Krakowie. Wspólnie z profesorem Michałem Pędziwiatrem walczył o życie ciężko postrzelonego policjanta. Kilka dni po tragedii chirurg ponownie zabrał głos, tym razem odnosząc się do informacji rozpowszechnianych w internecie. Nie ukrywał oburzenia zarzutami dotyczącymi rzekomo spóźnionej reakcji funkcjonariuszy. Opowiedział również o tym, co najbardziej poruszyło go po zakończeniu akcji ratunkowej.

• Zobacz: Dron nad polskim lotniskiem. Chwile grozy w Warszawie. Służby komentują
• Przeczytaj: Tusk odpowiada na decyzje Nawrockiego. Premier opublikował wymowny post

Dramatyczne wydarzenia z 7 listopada wciąż budzą ogromne emocje. Po zamachu na krakowskim Rynku Głównym w sieci zaczęły pojawiać się nagrania, relacje świadków oraz komentarze dotyczące działań policji. Część internautów zarzucała funkcjonariuszom, że zbyt późno zareagowali na zagrożenie. Pojawiały się również twierdzenia, jakoby mundurowych zabrakło w miejscu, w którym doszło do zatrzymania napastnika.

Do tych opinii odniósł się doktor Mateusz Wierdak ze Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. Chirurg znalazł się przypadkowo w pobliżu strzelaniny i uczestniczył w ratowaniu jednego z policjantów. W rozmowie z Arturem Gacem dla Interii szczegółowo opowiedział o przebiegu wydarzeń oraz o tym, dlaczego nie zgadza się z krytyką działań służb. Jego relacja przedstawia zupełnie inny obraz interwencji niż ten rozpowszechniany w części internetowych komentarzy.

Lekarz był kilkadziesiąt metrów od strzelaniny. Teraz odpowiada na zarzuty wobec policji

W chwili zamachu Mateusz Wierdak przebywał w pobliżu miejsca zdarzenia razem z profesorem Michałem Pędziwiatrem. Obaj chirurdzy spędzali czas z rodzinami, kiedy usłyszeli strzały. Gdy sytuacja pozwoliła im bezpiecznie podejść do poszkodowanych, natychmiast rozpoczęli udzielanie pomocy. Jeden z policjantów miał rozległe obrażenia i wymagał pilnego zatamowania krwawienia.

Lekarze pracowali w wyjątkowo trudnych warunkach, bez wyposażenia dostępnego na sali operacyjnej. Wierdak uciskał krwawiącą ranę funkcjonariusza, a Pędziwiatr pomagał w organizacji dalszego transportu medycznego. W działania włączyli się również inni świadkowie oraz policjanci, którzy udostępnili ratownikom wyposażenie swoich apteczek.

Po tragedii zaczęły jednak pojawiać się komentarze sugerujące, że służby nie dotarły na miejsce odpowiednio szybko. Wierdak stanowczo zakwestionował takie twierdzenia. W rozmowie z Interią wyjaśnił, że znajdował się około 40-50 metrów od miejsca wymiany ognia. Zanim sam zdążył tam dobiec, policjanci zabezpieczali już teren.

„To było tak rażąco nieprawdziwe i oszczercze” – ocenił lekarz, odnosząc się do zarzutów o nieobecność funkcjonariuszy.

Chirurg podkreślił, że jego stanowisko wynika z osobistych obserwacji, a nie z późniejszych relacji medialnych. Zwrócił również uwagę, że policjanci musieli najpierw zlokalizować przemieszczającego się napastnika, a następnie podjąć działania w warunkach bezpośredniego zagrożenia życia.

Wierdak skrytykował osoby, które formułują stanowcze oceny bez znajomości rzeczywistego przebiegu zdarzenia. Jego zdaniem szczególna odpowiedzialność spoczywa na dziennikarzach, którzy przed publikacją powinni konfrontować wątpliwości z ekspertami i osobami posiadającymi bezpośrednią wiedzę o wydarzeniach.

Ratował życie policjanta, teraz mówi o wyjątkowej więzi. „On również dał życie mnie”

W obszernym wywiadzie dla Interii lekarz poruszył także znacznie bardziej osobisty wątek. Przyznał, że czuje szczególną więź z policjantami, którzy zatrzymali zamachowca. Nie wynika ona wyłącznie z faktu, że uczestniczył w ratowaniu jednego z nich. Wierdak uważa, że szybka interwencja funkcjonariuszy mogła ocalić również jego rodzinę.

Chirurg wyjaśnił, że w pobliżu miejsca strzelaniny przebywało łącznie jedenaście osób należących do rodzin jego i profesora Pędziwiatra. Według jego oceny, gdyby napastnik kontynuował jazdę w innym kierunku, mógłby dotrzeć właśnie do miejsca, w którym znajdowali się ich bliscy. Lekarz podkreślił jednak, że jest to jego przypuszczenie dotyczące możliwego rozwoju wydarzeń.

Wierdak przyznał, że choć pomagał ratować życie funkcjonariusza, sam ma poczucie, że policjanci mogli uratować jego oraz najbliższych. Z tego powodu nie chce przedstawiać siebie jako najważniejszego bohatera sobotnich wydarzeń. W jego ocenie to dwaj mundurowi, którzy zdecydowali się stanąć naprzeciw uzbrojonego napastnika, zasługują na szczególne uznanie.

Lekarz zwrócił uwagę na ogromną różnicę między wyposażeniem sprawcy a uzbrojeniem policjantów. Napastnik dysponował bronią długą i sprzętem taktycznym, podczas gdy do zatrzymania przystąpili funkcjonariusze zwykłego patrolu. Mimo odniesionych obrażeń zdołali powstrzymać dalszy atak.

Wierdak przyznał również, że najbardziej obciążające psychicznie okazały się dla niego nie same działania ratunkowe, lecz późniejsze rozważania dotyczące możliwego przebiegu wydarzeń. Zastanawiał się, jak społeczeństwo mogłoby zareagować, gdyby napastnik przeżył, a jeden z policjantów zmarł. Obawiał się, że lekarze zostaliby wówczas zaatakowani za udzielanie pomocy również sprawcy.

Chirurg stanowczo podkreślił, że personel medyczny ma obowiązek ratowania każdego człowieka, niezależnie od tego, czy jest on ofiarą przestępstwa, czy osobą podejrzewaną o jego popełnienie. Ocena winy należy do wymiaru sprawiedliwości, a zadaniem lekarza jest ochrona zdrowia i życia pacjenta.

Sześć osób zginęło w Krakowie. Lekarz nie chce, by zapomniano o rannych policjantach

Do zamachu doszło w sobotę, 7 listopada, kiedy 24-letni Michał Oksiński otworzył ogień do przypadkowych osób znajdujących się w centrum Krakowa. W wyniku strzelaniny zginęło sześć osób, a piętnaście zostało rannych. Sprawca próbował uciekać samochodem, jednak został zatrzymany po wymianie ognia z policjantami.

Podczas interwencji ciężko ranni zostali Jakub Kulik i Artur Morański. Obaj trafili do szpitali, gdzie przeszli skomplikowane zabiegi. Jeden z funkcjonariuszy wymagał pilnego leczenia obrażeń klatki piersiowej, a drugi doznał poważnych urazów kończyny. Ich stan stopniowo się stabilizował, choć lekarze zapowiadali długotrwałe leczenie i rehabilitację.

Mateusz Wierdak i Michał Pędziwiatr po udzieleniu pierwszej pomocy na ulicy nie zakończyli swojej pracy. Udali się również do szpitala, gdzie przygotowywano się na przyjęcie osób poszkodowanych. W rozmowach z dziennikarzami wielokrotnie podkreślali, że powodzenie akcji ratunkowej było rezultatem współpracy wielu osób, w tym policjantów, ratowników i przypadkowych przechodniów.

Wierdak nie chce jednak, aby zainteresowanie jego osobą przesłoniło historie rannych funkcjonariuszy. Zapowiedział, że część szczegółów związanych z akcją ratunkową zachowa na później. Uważa, że pierwszeństwo w opowiadaniu o wydarzeniach powinni mieć policjanci, którzy nadal dochodzą do zdrowia.

W najbliższych dniach obaj chirurdzy mają zostać uhonorowani odznaczeniem Honoris Gratia, przyznawanym przez władze Krakowa. Uroczystość zaplanowano na 18 listopada. Wierdak podkreśla, że docenia ten gest, lecz nie zmienia swojego stanowiska dotyczącego najważniejszych uczestników dramatycznej interwencji.

Lekarz wciąż wraca również do problemu informacji rozpowszechnianych po zamachu. Zwraca uwagę, że nieprawdziwe relacje mogą prowadzić do niesprawiedliwej oceny ludzi, którzy w rzeczywistości ryzykowali życie, pomagając innym. Jego najnowsza wypowiedź jest więc nie tylko obroną policjantów, ale także apelem o odpowiedzialność za słowa publikowane po tragicznych wydarzeniach.